Er was eens een meisje en ze leerde nog lang en gelukkig…


“๐“ž๐“ท๐“ฝ๐“ญ๐“ฎ๐“ด ๐”€๐“ฒ๐“ฎ ๐“ณ๐“ฎ ๐“ซ๐“ฎ๐“ท๐“ฝ ๐“ฎ๐“ท ๐”€๐“ฎ๐“ฎ๐“ผ ๐“ฑ๐“ฎ๐“ฝ ๐“ญ๐“ช๐“ท ๐“ฎ๐”๐“น๐“ป๐“ฎ๐“ผ!”

Toen ik een klein meisje was, wilde ik juf worden.

En stewardess. โœˆ

En showdanseres bij Willem Ruis.

Ik ging op ballet maar ik was niet per se sierlijk, eerder wat clownesque ๐Ÿคก met mijn hypermobiele ledematen die alle kanten opvlogen.. Ik herinner me nog goed de commentaren van mijn balletleraar, meneer Heesbeen (ja, echt!): “Tessa, let op, niet op je voorvoet leunen en niet zo afraffelen!”. En op de grote uitvoering, op het podium van het Haags Congresgebouw (Nu World Forum) ging het dan ook mis: in de laatste pose viel ik om en had ik de lachers op mijn hand. Ik deed de choreografie voor vele dansjes op de basisschool maar ik blinkte uit in de persiflage van mevrouw De Heer, mijn juf van de tweede klas.

Ik speelde thuis ook vaak juf, niet alleen in het toneelstukje op de afscheidsavond, maar met mijn poppen en knuffels als klas. En heerlijk vond ik het om spreekbeurten te houden over de meest diverse onderwerpen, daarin dook ik dan heel diep om alle informatie te vergaren en mijn enthousiasme over te brengen en met humor. Ik weet nog steeds alles over kolibri’s en alle geboortedata van de Jacksons…. ๐Ÿ˜€

Na de havo ging ik dus naar de pabo om juf te worden. Dat leek logisch, vooral ook omdat je op de pabo zo veel verschillende vakken kreeg.. heerlijk. Maar helaas bleek op de pabo dat ik tot dan toe nog niet had leren leren. Ik deed alles op mijn hyperalerte brein maar plannen en samenwerken, dat was voor mij een uitdaging. Ook liep ik stages op scholen waar zelfs het onderwijsteam niet konden samenwerken. En de toenmalige leeromgeving paste gewoon niet bij mij. Ik kwam er achter dat dat het niet was.

Dus stapte ik over naar een toeristische opleiding, ik woonde een jaar in Groot Brittanniรซ, als nanny en au pair en als “betaald toerist”, heb heel veel van het land en van London gezien… Teruggkomen in Nederland werkte ik veel bij internationale bedrijven en ging veel (alleen) op reis ๐ŸŒ!

Ik had veel verschillende banen en ik deed ook heel veel opleidingen en trainingen. Zelfs de korte periode dat ik als secretaresse werkte, wilde ik de vakinhoud van mijn manager en de organisatie opzuigen. En dat deed ik dat ook, zodat het na een paar weken leek alsof ik de boel runde.

Altijd op zoek naar nieuwe informatie, nieuwe dingen om te leren.

Altijd weer op zoek naar iets nieuws, nieuwe kennis en nieuwe avonturen.

Rond de eeuwwisseling koos ik met mijn hart voor HR adviseur en recruiter.

Ook weer een vak waarmee je vele kanten uit kan! Ik specialiseerde me in werving en selectie, in de toen nieuwe Wet Poortwachter en verzuim en vogelde vooral heel veel zelf uit, op mijn eigen manier.

Maar toen, in 2004, begon er iets te wringen en ging mijn vlammetje ๐Ÿ”ฅ uit in een baan met te weinig afwisseling maar vooral te weinig vrijheid ๐Ÿ—ฝ , beweging en uitdaging. Doordat ik in mijn werk last had van verveling, ging ik in mijn privรฉ leven overcompenseren met vooral heel veel hobby’s, activiteiten, interesses en lekker hard en pittig autorijden van en naar kantoor, want dan kreeg ik tenminste nog 2x per dag de benodigde adrenalineshot!

Maar op een dag in januari kon ik ineens alleen nog maar huilen. Om alles, zelfs om snoepjesreclames…

Ik kon niet anders dan remmen of gasgeven en ik wist dat er iets moest veranderen.

Ik ging op zoek naar mezelf, kwam bij een coach terecht en ging, zoals altijd, weer heel veel trainingen en cursussen doen op gebied van persoonlijke ontwikkeling dit keer.

Ik ontdekte toen dat ik vermoedelijk hoogsensitief was, maar inmiddels een paar jaar later weet ik dat mijn brein juist ook veel prikkels nodig heeft, veel leerstof en uitdaging en vooral veel snelheid en afwisseling… Een hele grote levenslange haat-liefde verhouding met prikkels dus.

En door de coaching zo kwam ik er ook achter dat het vooral mijn moeder was die juf wilde worden. Dat kon in die tijd niet, want er was alleen geld om de oudste zoon te laten leren.

Ik ontdekte dat stewardess voor mij symbool stond voor avontuur, nieuwsgierigheid, vrijheid, andere culturen & talen en afwisseling.

Maar de grappigste ontdekking was wel dat ik helemaal geen showdanseres wilde worden bij Willem Ruis maar gewoon Willem Ruis zelf! Hij was een rolmodel voor mij. Hij was per ongeluk expres zichzelf en de energie en humor en echtheid die hij had was in die tijd bijzonder. Er waren ook nog geen vrouwelijke rolmodellen in mijn jeugd, je had alleen Mies en dat was in mijn ogen al een omaatje.

Ik ben improvisatie theater gaan doen, eigenlijk iets wat mijn hele leven al doe: accepteren wat er is, daar iets moois of grappigs van maken, mensen durven raken en de ander laten stralen. En dat doe ik ook in mijn coaching en training.

Nu ben ik dus al meer dan 15 jaar loopbaancoach, Making Sense dus!

Met mijn rolkoffertje reis ik het hele land door ๐Ÿš™ en treed ik op: ik geef speelse trainingen en leer mensen vooral om expres zichzelf te ontdekken en dan bewuste keuzes te maken in loopbaan en leven.

Ik zing ๐ŸŽถ, vecht, huil, coach, lach, werk en verwonder me!

Ik ben juf โœ…

Ik ben stewardess โœ…

Ik ben een improviserende actrice, trainer en presentator โœ…

Ik ben vooral expres mezelf!

Een creatieve ๐ŸŽจ en prikkelende ๐ŸŒต coach, die (het liefst) met bewezen effectieve gespreksmethodes haar eigen speels serieuze trainingen en stoutmoedige interventies ๐Ÿšง ontwikkelt en zelf heeft uitgevogeld dat ze niet standaard is: sensitief, slim, snel en supereigenzinnigโ€ฆ. en dat is OK!

En ik leerde nog lang en heel gelukkig!

๐•‹๐•–๐•ค๐•ค๐•’ ๐”ฝ๐•’๐•“๐•–๐•ฃ = ๐•„๐•’๐•œ๐•š๐•Ÿ๐•˜ ๐•Š๐•–๐•Ÿ๐•ค๐•–!

Wil jij ook expres jezelf worden? Gooi eens een balletje op โšพ en mail โœ‰ me op info@makingsense.nl of app ๐Ÿ“ฑ me op 06-24 095 195!

Met mijn eigen leef en werk uit je “HART-methode”, help ik jou op verschillende momenten in je loopbaan om een volgende stap te nemen en een volgende hoofdstuk van jouw leven en loopbaan te starten:

  • als je een tweede stap wilt nemen die misschien anders is dan je opleiding
  • bij een “midcareer crisis”
  • na een belangrijke levensmijplaal of heftige gebeurtenis
  • als je als volwassene (pas) hebt ontdekt dat jij hoogsensitief, hoogbegaafd bent of je herkent in ahd of ass.
  • als je niet (meer) weet wat je wilt worden als je later groot bent….

Want het is nooit te laat om expres jezelf te worden!

“๐“ž๐“ท๐“ฝ๐“ญ๐“ฎ๐“ด ๐”€๐“ฒ๐“ฎ ๐“ณ๐“ฎ ๐“ซ๐“ฎ๐“ท๐“ฝ ๐“ฎ๐“ท ๐”€๐“ฎ๐“ฎ๐“ผ ๐“ฑ๐“ฎ๐“ฝ ๐“ญ๐“ช๐“ท ๐“ฎ๐”๐“น๐“ป๐“ฎ๐“ผ!”

  •  
  •  
  •  
  •  

Comments ( 0 )

    Leave A Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.