Met je cv op tv: baanbrekend of tenenkrommend?


In 1995 deed ik mee aan de  spelshow “Liefde op het Eerste Gezicht”. Weet je nog?  Rolf Wouters presenteerde het en 3 jongens en 3 meiden kregen allerlei suffe vragen afgevuurd en aan het einde moesten ze met een rood getuit mondje een lampje laten branden bij de date van hun keuze. Ik deed niet mee om er de liefde van mijn leven te vinden (het zou mooi meegenomen zijn geweest), maar vooral voor het avontuur en om eens te zien hoe het  in tv-land aan toe ging.  Diepgang was er niet…  één van de vragen die ik me herinner was: “wat ligt er onder je bed?” en de antwoorden varieerden van stof, condooms, reservematras tot gebruikt ondergoed.

Ondertweeteling

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik gisteren de eerste 5 minuten van het nieuwe tv programma Baanbrekers bekeek, was ik in gedachten gelijk weer terug in de studio in Aalsmeer.

5 personal branding tips: wat je van “foodporn” kunt leren.


Vandaag lunch ik weer eens lekker mijn co-workers op mijn sfeervolle flexplek Good Place 2 Work.

De gesprekken gaan overal en nergens over: van ondernemersdilemma’s, zakelijke uitdagingen, werk en privé balanceren en koken. Onlangs had ik een lekker zuurdesem brood gehaald bij C1000 waar ik eigenlijk liever geen boodschappen doe. Een co-worker vroeg me naar de reden en op dat moment kwam ik niet verder dan het gevoel dat ik het gewoon niet zo’n prettige winkel vind als de Albert Heijn of de Plus. Het gevoel dat de C1000 oproept is donker, druk, onoverzichtelijk en erg ongezellig. Toen we de lunchspullen (bij GP2W altijd van AH) opruimden viel me plotseling nog iets anders op……

En…… hoe was jouw weekend? Expres in balans!


Het grote voordeel van het werken op een flexoffice als zzp’er mèt “coworkers” is dat je op maandag even het weekend van je af kunt babbelen. Tenminste als je wat te babbelen hebt…. de laatste weken merk ik dat ik eigenlijk niet zo veel mee maak in het weekend en weet je…… dat vind ik prima!!

TFI Maandag

 

Waarom zijn de meeste vacatures zo saai?


In mijn expeditie om solliciteren leuk te maken met een opmerkelijk cv waarin de kandidaat zichzelf als zelfbewuste professional en persoonlijkheid met pit profileert, stuit ik regelmatig op dezelfde vraag en weerstand, zowel bij mijzelf als bij deelnemers, volgers op social media en cliënten.

“Ja maar vacatures zijn ook zo standaard en saai, waarom zouden wij dan moeite doen?” 

Ik vind het ook opmerkelijk: want waarom vragen organisaties om het spreekwoordelijke schaap met vijf poten nl. een kandidaat met pit, passie, persoonlijkheid, professionaliteit èn pretoogjes als ze dat zelf niet uitstralen?

Slaapverwekkende vacatures